Ak Bota

De groep

Bij de voorbereiding zijn wij in contact gekomen met Pepijn Trapman, die als vrijwilliger twee jaar voor de stichting ‘Ak Bota’ heeft gewerkt, een kleinschalige woonvoorziening voor kinderen met een beperking in Almaty (de hoofdstad van Kazachstan).

In Kazachstan wordt (net als in veel andere Oostblok landen) heel anders met mensen met een beperking omgegaan dan in Nederland. Ouders schamen zich vaak voor hun gehandicapte kind en het kind wordt weggestopt in een tehuis. ‘Ak Bota’ wil dit taboe doorbreken en de betrokken ouders willen hun kinderen graag zelf groot brengen.

Via Pepijn’s bemiddeling heeft de partnerorganisatie in de persoon van mw. Imanzhanova Zeinep Malkaldarovna enthousiast gereageerd om de jeugdleden van de Almeerse Schaatsvereniging te ontvangen in Almaty. Hierdoor is de basis gelegd voor een Xplore projectaanvraag om 17 jeugdleden vanuit het thema: “Samen sporten, samen leven en samen werken” 2 weken lang samen met deze jongeren ervaringen uit te wisselen. Onze jeugdleden kunnen aan de bevolking van Kazachstan op kleine schaal laten zien dat kinderen en jongeren met een beperking tot veel in staat zijn.

De jeugdleden van ASV gaan in Almaty als groep sportieve activiteiten (o.a. schaatsen op de Medeobaan en andere sporten en spelletjes) en culturele activiteiten ondernemen. De concrete voorbereiding en uitvoering worden door de jeugdleden van ASV afgestemd op de leef-, woon-, en sport/spelbehoeften van de kinderen en jongeren van ‘Ak Bota’.

Witte baby kameel

Een witte baby kameelAk Bota betekent in het Kazakhs ‘witte baby kameel’. Het dier staat bekend om zijn schitterende ogen. Als je in haar ogen kijkt zie je je eigen ziel, aldus de legende. Maar een baby kameel heeft ook ondersteuning nodig om op eigen benen te staan. Het is een prachtig maar kwetsbaar dier.

Ouders hebben deze naam gekozen voor hun organisatie als synoniem voor hun gehandicapte kinderen. Ak Bota is een organisatie door en voor ouders met een gehandicapt kind. Zij hebben zich verenigd en hebben contacten met 300 gezinnen, veelal alleenstaande moeders. Samen bouwen zijn aan hun droom: een kleinschalige woonvoorziening voor hun kinderen. Dit als alternatief voor de grote mensonterende internaten, het lot dat de meeste gehandicapte kinderen wacht. De ouders geven advies aan andere ouders, trainingen aan gehandicapte jongeren, onderwijs aan kinderen, bereiden gehandicapte jongeren voor op een werkplek en lobbyen voor de rechten van de gehandicapte medemens.